Dag 28. Lief zijn voor jezelf.

De 40 dagen horen toch sober te zijn? En ineens staat daar een verwen-opdracht tussen? Jezelf verwennen nog wel! Wel, eigenlijk is de uitleg niet zo moeilijk. Jezus zegt dat je de wet kunt samenvatten in twee geboden: Heb God lief, en je naaste… als jezelf.

Dat is toch heel wat he, je naaste liefhebben als jezelf. Echt niet gemakkelijk: zo goed als je voor jezelf bent, moet je dat ook voor een ander zijn. Maar dit werkt twee kanten op. Als we onszelf niet liefhebben, als we soms niet een beetje lief zijn voor onszelf, kunnen we ook onze naaste niet liefhebben. Als je voortdurend heel streng bent voor jezelf, ben je dat immers ook voor je naaste. Als je zelf niet goed in je vel zit, heb je ook niets te geven aan je naaste.

Denk je maar eens in: zoals je over jezelf denkt, denk je vaak ook over een ander. Je vindt het bijvoorbeeld heel belangrijk om er goed uit te zien (want zonder make-up kun je echt niet over straat!) dus is iemand die er niet zo verzorgd uitziet toch een zwerver. Of stel dat je alleen tevreden kunt zijn met jezelf als je een grote onderscheiding haalt. Dan is iemand die dat niet haalt toch ofwel dommer ofwel luier dan jij he? En zo kun je heel hard zijn voor een ander. Terwijl Jezus zegt: heb je naaste lief, zoals je jezelf liefhebt. Als je voor jezelf soms een beetje mild bent, kun je dat ook voor een ander zijn.

Betekent dat dan dat we lekker egoïstisch door het leven mogen gaan en ons niks van anderen aantrekken? Nee, er staat niet: Heb God lief en jezelf. Maar soms eventjes wel. Omdat we het nodig hebben. Je kunt niet altijd alleen maar geven. Dan raakt je energie op.

Als het niet goed met je gaat, gaat er vaak heel veel energie naar je eigen problemen. Denk maar eens aan het hebben van liefdesverdriet. Je hebt dan heel veel medelijden met jezelf en je bent alleen maar bezig met je break-up, met naar die foto staren, chocola eten en huilen. Of je bent zo boos dat je tegen een bus-kot gaat lopen schoppen tot je grote teen breekt en het bus kot tegelijk. Of stel dat je jezelf maar een sukkel vindt die niks kan en je voelt je depri. Dan ga je op je kamer zitten en sluit je af van de buitenwereld. Heb je veel te geven in zulke situaties?

Nope. Dus wordt het ook weer tijd om die foto weg te doen, de reden dat je zo boos was op te lossen of uit je kamer te komen en hulp te zoeken bij je depri gevoelens. Want dan kun je weer gezellig chocola eten met vriendinnen, shotten op een bal in plaats van een buskotje en het gevoel hebben dat je best wel iets kan. Dat is leuker. Voor jou…en voor je naaste.