Dag 5. friends.

Zoek contact met iemand waar je lang geen contact meer mee hebt gehad…

Nu wil het toeval (of is dat wel toeval?) dat ik bezig ben een weekend te organiseren voor mijn vriendinnen van de middelbare school. Ze wonen verspreid over Nederland (en ik in België) en we zien elkaar niet zo vaak, maar de vriendschap is er nog. Tenminste…er is één vriendin die het afgelopen jaar is afgehaakt. Niemand weet eigenlijk precies waarom, maar het kwam erop neer dat ze vond dat we geen goede vriendinnen waren, omdat we er niet altijd voor elkaar zijn op belangrijke momenten. We doen ons best, daar ga ik tenminste van uit, maar de afstand en tijd maken het niet altijd makkelijk. En soms doen we misschien niet zo hard ons best.

Nu vroeg één vriendin of we die afgehaakte vriendin toch niet zouden uitnodigen. Of tenminste eens met haar in gesprek gaan. Niemand had daar eigenlijk veel zin in, want in dat jaar is er veel gebeurd en iedereen is eigenlijk ook n beetje gekwetst dat ze niks heeft laten horen, dat ze ons niet goed genoeg vindt. Maar één ding bleef hangen: “je moet elkaar als vriendinnen toch een 2e kans geven?” Ja, daar sta ik dan met m’n kerkjob en m’n goede gedrag. Ze heeft gelijk. Dus ik stuur een mail. Ik hoop vriendelijk genoeg. Want ik merk al schrijvend dat je écht open stellen, echt de andere wang toekeren, écht niet makkelijk is. Ik weet niet hoe ze zal reageren. Maar ik voel me toch een beetje beter.

Om eerlijk te zijn, het is niet gelukt, zelfs niet na een tweede poging. Maar ik heb het op z’n minst geprobeerd.